|
|
|
last updated 03/06/2010
|
Juni 2007: Robert Swalef over zijn dochter Charlotte en het project Samen Beter Lezen: Onze dochter Charlotte heeft inmiddels haar eerste schooljaar achter de rug op de Nederlandse school in Summit. Als een van de “Oranges” heeft ze dit jaar les gehad in het “Nederlands als tweede taal” van meester Peter die van elke les weer een feest heeft weten te maken. Charlotte (zeven jaar) en haar zusje Ellenor (drie jaar) hebben de afgelopen jaren te maken gekregen met verscheidene talen. Zelf ben ik Nederlands en tot Charlotte twee jaar was hebben wij in Portugal gewoond, het geboorteland van mijn vrouw Regina. Het Portugees voert thuis de boventoon, maar Charlotte heeft ook altijd contact gehad met de Nederlanse taal. In 2002 verhuisden wij voor mijn werk naar Griekenland, waar Charlotte les kreeg op een Engelse school en ook Grieks een onderdeel van het lesprogramma vormde. Na verloop van tijd bleek dat vier talen een beetje veel werd en verdween het Nederlands langzamerhand een beetje naar de achtergrond. Toen wij vorig jaar zomer naar Summit verhuisden, ontdekten wij tot onze verrassing dat er Nederlandstalig onderwijs werd gegeven. Wij hebben Charlotte dan ook gelijk ingeschreven en is zij vanaf het begin enthousiast naar school gegaan. Omgeven door klasgenoten in een vergelijkbare situatie, heeft zij er zichtbaar plezier in gekregen om beter Nederlands te leren. Op een dag in het voorjaar komt Charlotte thuis met een brief aan de ouders over het project “Samen beter lezen” en vertelt dat ze het leuk zou vinden om mee te doen. Na de documentatie bestudeerd te hebben word ik ook enthousiast en besluiten we om mee te doen. Met name het vooruitzicht dat het lezen een of twee leesniveaus verbeterd zou kunnen worden lijkt mij het proberen waard ! Het project “Samen beter lezen” is op een bijzondere manier gestructureerd, hetgeen wel enige oefening vereist van ouder en kind, en werkt als volgt: Charlotte kiest zelf een boek en er wordt afgesproken met welke handsignalen zij laat weten of zij samen hardop wil lezen of alleen verder wil gaan. Tegelijkertijd schrijft zij de titel van het boek in haar logboek. Samen wordt gelijktijdig hardop de tekst gelezen, op het tempo van Charlotte. Wanneer Charlotte vindt dat zij zelf wel verder kan lezen, geeft zij met een handsignaal aan zonder mijn hulp te willen lezen. In het geval van een leesfout neem ik de draad weer op tot het volgende handsignaal van Charlotte. De handsignalen hebben vooral in het begin natuurlijk een hoop lol opgeleverd en Charlotte krijgt het gevoel dat zij volledig beslist hoe er gelezen wordt. Alhoewel zij af en toe erg moeilijke boeken uitkiest voor haar niveau, is haar uitspraak van lastige Nederlandse woorden boven verwachting goed, waarna ik dan wel in het Nederlands of Portugees uit moet leggen waar het boek over gaat. Na een paar dagen voelt Charlotte goed aan op welk niveau ze zelf goed kan lezen en vliegen wij vaak door de boeken heen. Na het samen lezen hebben wij het altijd even over de tekst en vraag ik ook meestal naar een vertaling in het Portugees zodat ik weet of ze het ook echt begrepen heeft. Na afloop vult Charlotte de rest van het logboek in en kan ik meestal een kanttekening maken zoals “fantastisch gedaan”, hetgeen voor haar een bevestiging is van haar vooruitgang. Soms is er natuurlijk ook een opmerking zoals “dat valt toch niet mee, maar goed geprobeerd” als het die dag wat minder gaat of als het boek toch te moeilijk blijkt. Het logboek van de maand Maart is inmiddels ingeleverd, vol met boeken van diverse schrijvers met als resultaat een certificaat en een verrassing in de vorm van een afgestudeerd speelgoedbeest ! Zoals in veel gezinnen is een verhaaltje voor het slapen gaan een vaste gewoonte in ons gezin, waar onze dochters altijd naar uitkijken. Het project “Samen beter lezen” heeft daar weer een andere dimensie aan gegeven. Zowel Charlotte als ik hebben door het project er echt lol in gekregen om ‘s-avonds op die manier samen te lezen terwijl onze jongste dochter Ellenor ook steevast op bed klimt om een verhaaltje te horen. Volgend jaar hopen wij weer mee te doen en zal Ellenor ongetwijfeld een poging doen om ook mee te doen, aangezien wij van plan zijn haar in te schrijven voor de peutergroep. Robert Swalef |
